De Griekse tragedie.

Griekenland staat aan de rand van een faillissement en verwijdering uit de EU is niet langer onbespreekbaar. Hoe kan het dat het ondenkbare geleidelijk werkelijkheid werd? Een debat met Thanasis Apostolou, oud Kamerlid van de PvdA en net terug uit zijn vaderland, Mark Harbers, Kamerlid voor de VVD en financieel geograaf Ewald Engelen.

De ZZP'er

Zijn zzp'ers (zelfstandigen zonder personeel) de dagloners van onze tijd? En dreigt er een nieuwe tweedeling in de verzorgingsstaat? Een gesprek met Esther Mirjam Sent, hoogleraar economische theorie Nijmegen en Eerste Kamerlid voor de PvdA en Jerry Helmers van het ZZP-netwerk Nederland.

Wordt de vis te duur betaald?

Door overbevissing in de Stille Zuidzee dreigt de horsmakreel uit te sterven, stellen Greenpeace en het Wereld Natuur Fonds. Nederlandse reders halen met enorme varende fabrieken miljoenen kilo’s op in hun netten.Te gast in Buitenhof is Gerard van Balsfoort, voorzitter van de PFA (Palegic Freezer Trawler Association).
 

Column Naema Tahir

Wij Westerlingen geloven heilig dat democratie en mensenrechten niet los te koop zijn. Ze kunnen niet zonder elkaar.
En we geloven heilig dat onze ongekende welvaart te danken is aan democratie en mensenrechten. Economische voorspoed en politieke vrijheid gaan hand in hand.
Die dingen geloven wij stellig. Maar zijn ze ook waar?
Het is de hoogste tijd om deze twee geloofsartikelen eens aan een kritische analyse te onderwerpen. Want verschillende ontwikkelingen in de wereld stellen ons geloof danig op de proef. Bijvoorbeeld die in Arabië en China.
In het Arabische deel van de wereld zijn er fundamentele politieke omwentelingen. De verwachtingen waren nog niet zo lang geleden hoog gespannen. Diverse autocratische regimes waren plots ten val gebracht. Nu brak ook in Arabië de lente aan, dachten velen! Nu zouden democratie én mensenrechten tot bloei komen! Maar wat zien we gebeuren??! De democratie komt inderdaad overal in die landen tot bloei. Maar het wordt steeds duidelijker dat deze tot flinke meerderheden leidt van radicale moslim-partijen, zoals die van de Moslimbroeders en de Salafisten in Egypte. Deze zullen in de komende jaren een democratisch gelegitimeerde politiek gaan voeren gebaseerd op de sharia. En dus een politiek die in veel opzichten haaks staat op de mensenrechten. Democratie en mensenrechten gaan hier helemaal niet samen! Integendeel!
Daarmee rijst een hele lastige maar belangrijke vraag. Een principiële vraag die we allemaal het liefst uit de weg zouden gaan. En een die niet alleen voor Arabië actueel is. Maar ook voor Europa.
Accepteren we het als de mensenrechten democratisch om zeep worden geholpen?
Accepteren we het als de mensenrechten worden geschonden, wanneer een ruime meerderheid van de bevolking een dergelijke politiek steunt?
Bijvoorbeeld: accepteren we het als de vrijheid van meningsuiting of de gelijkheid van vrouwen wordt afgeschaft, wanneer, zeg, 70% van de bevolking daar achter staat?
Of wegen mensenrechten zwaarder dan democratie en de wil van de meerderheid? Ik mag hopen van wel, maar ik ben bang van niet.
China dan. Wat te denken van de ontwikkelingen daar? Er is nu al twintig jaar sprake van een geweldige welvaartsgroei. Maar zowel democratie als mensenrechten zijn in China ver te zoeken. Wat nu als de welvaartsgroei er in dit tempo doorgaat en over enkele decennia de Chinezen twee keer zo rijk zijn als wij? Zullen wij dan ook de democratie en mensenrechten bij het oud vuil zetten, omdat ze kennelijk niet de welvaart maximaal bevorderen? Gaan we dan het Chinese model overnemen? Ik mag hopen van niet, maar ik ben bang van wel.