Buitenhof 25 maart: Bernard Wientjes, Franse Verkiezingen & Veiligere Banken

  • Uitgezonden: 25-03-2012
Zoom

 Bernard Wientjes, voorzitter van VNO-NCW

De onderhandelingen in het Catshuis zijn nog volop gaande. Deze week verloor het kabinet haar meerderheid door het vertrek van Hero Brinkman uit de PVV. Daarmee komt de geweldige bezuinigingsoperatie extra onder druk te staan. In Buitenhof een gesprek met werkgeversvoorzitter Bernard Wientjes.


Sarkozy of Hollande?

Na de aanslagen in Montauban en Toulouse liggen de Franse presidentsverkiezingen van 22 april weer helemaal open. De gedoodverfde favoriet François Hollande van de socialisten heeft het moeilijk met de "law and order" koers van president Sarkozy. Een gesprek met de oud-directeur van het Institut Neerlandais en kenner van het land: Rudi Wester.


Zakenbanken of Consumentenbanken?

Moeten banken wel of niet worden gesplitst, in een veilige consumentenbank en een risicovolle zakenbank?
Een debat tussen Arnoud Boot, hoogleraar financiële markten UvA en hoogleraar monetaire economie Casper de Vries.

 

Column Naema Tahir

Wie de kranten van afgelopen woensdag opensloeg kreeg de indruk dat het gedaan is met de huidige regering. De koppen spraken klare taal: ‘Brinkman zet kabinet op de tocht’, ‘Plakbandcoalitie wankelt meer dan ooit’. Ook de oppositie was er als de kippen bij om het overlijden van de coalitie vast te stellen. ‘Het is einde oefening’ stelde Diederik Samsom vast. En Jolande Sap concludeerde: ‘Rutte is mislukt. Er is maar één oplossing, verkiezingen’.
Waarom die apocalyptische taal? Omdat het kabinet, na het vertrek van Brinkman uit de PVV, nog maar kan rekenen op 75 van de 150 zetels in de Kamer. Het heeft dus geen meerderheid meer. Het kabinet dreigt nu een echt minderheidskabinet te worden. Opvallend veel journalisten en politici denken kennelijk dat regeren daardoor onmogelijk wordt.
Dat is onzin. Regeren blijft goed mogelijk. De regering moet alleen steeds de Kamer in om de stemmen bijeen te sprokkelen die haar aan een meerderheid kunnen helpen. Veel meer werk natuurlijk dan wanneer de regering automatisch kan steunen op een meerderheid van ja-knikkend stemvee. Maar het is wel veel democratischer. Want een echt minderheidskabinet maakt het parlement weer een factor van gewicht in het politieke spel. En niet alleen het deel dat de regering steunt, maar álle partijen in het parlement. Want de regering heeft ze allemaal nodig. Het parlement krijgt daardoor weer de centrale rol die eraan toekomt in een democratie.
Onder een meerderheidskabinet ligt dat heel anders. Dan bepaalt de regering wat er gebeurt. De regeringsgetrouwe fracties, tezamen de meerderheid in de Kamer, volgen de regering slaafs. Met dank aan partijhiërarchie, fractiediscipline en regeeraccoord. De oppositie staat volkomen buitenspel. Ze kan als minderheid wel blaffen, maar nooit bijten. Het parlement heeft dus geen reële macht. Het kan zijn controletaak niet uitoefenen. Het parlement is verworden tot een rudimentair aanhangsel van de regering. Dàt is geen democratie. Dat is òligarchie: de heerschappij van een kleine elite.
Daarom zou iedere rechtgeaarde democraat blij moeten zijn met het vertrek van Brinkman uit de PVV. Nog beter zou het zijn als ook de twee CDA-dissidenten, Ferrier en Koppejan, hun fractie vaarwel zouden zeggen en net als Brinkman voor zichzelf zouden beginnen. Wat zou de discussie tussen regering en Kamer dan aan betekenis winnen! Wat zou het parlementair debat opeens interessant worden! Majeure besluiten, zoals de nu komende over reductie van het overheidstekort, zouden niet langer en petit comité worden genomen, op het Catshuis of elders. Ze zouden tot stand komen in openbare beraadslaging in het parlement. Precies zoals het hoort in een democratie.