Buitenhof 6 november: De Euro & De Zorg

  • Uitgezonden: 06-11-2011

De Eurocrisis lijkt met de dag te verslechteren. In Buitenhof een gesprek over de waarde van Europa en de kloof tussen burger en politiek met Alexander Pechtold, politiek leider van D66. Sinds 1,5 jaar is oud PvdA leider Wouter Bos als adviseur bij KPMG belast met de zorgportefeuille. In Buitenhof een gesprek over hoe lang we de immer stijgende kosten kunnen blijven betalen.

Europa in nood

De Eurocrisis lijkt met de dag te verslechteren. Twijfelende politici, onvoorspelbare reacties uit Griekenland doen de vraag oprijzen of de crisis nog wel te bezweren is. In Buitenhof een gesprek over de waarde van Europa en de kloof tussen burger en politiek met Alexander Pechtold, politiek leider van D66.


Wouter Bos

Sinds 1,5 jaar is oud PvdA leider Wouter Bos als adviseur bij KPMG belast met de zorgportefeuille.
Juist de zorgkosten in Nederland zijn een groot probleem omdat ze sneller stijgen dan de economische groei kan bijbenen. Volgend jaar besteden we 63,5 miljard euro aan de zorg en in 2015 wordt het 80 miljard.
Aan de vooravond van de behandeling van de zorgbegroting in de Tweede Kamer een gesprek over hoe lang we dit nog willen en kunnen betalen.
 

Column Naema Tahir

Vroeger was er vaak honger. In tijden van overvloed at men daarom te veel, bij schaarste teerde men op het opgebouwde vet.

In de afgelopen halve eeuw is, voor het eerst, de honger vrijwel uitgebannen. In bijna de hele wereld. Natuurlijk baart de geboorte van de 7 miljardste mens zorgen over de voedselvoorziening in de toekomst. Maar vandaag de dag is er vrijwel overal veel voedsel. En omdat de tijden van overvloed niet meer worden afgewisseld door tijden van schaarste eten we maar door. Het resultaat: overgewicht en vetzucht. Zwaarlijvigheid treft volwassenen, kinderen, zélfs baby’s. Het treft Westerlingen en Oosterlingen. Obesitas is globesitas geworden.

De helft van de Nederlanders is te dik. Ruim 10% daarvan is echt obees. Dikke mensen hebben meer kans op dodelijke ziektes, depressiviteit en een gering zelfrespect. Ze zijn minder gelukkig dan de slanke variant. En ze vormen een enorme medische kostenpost.

Langzaam worden we ons van het probleem bewust. Diëten zijn populair als nooit tevoren. Zo ook flitsende fitness-scholen. De voedingsmiddelenindustrie heeft gezondheid als selling-point ontdekt. En de televisie trakteert ons dagelijks op programma’s waarin dikkerds onder hippe begeleiding pogen af te vallen.

Maar erg succesvol zijn we niet. Diëten mislukken doorgaans. Vrijwel iedereen houdt het fitnessen al kort na de enthousiaste inschrijving voor gezien. Wie de TV aanzet, struikelt over kookprogramma’s, Masterchef, Simple Cooking, Topchef, enzovoort. Zelfs kinderen bakken in televisiewedstrijden mierzoete, vette en vooral veel taarten. En de inzet van de voedingsmiddelenindustrie bestaat vooral uit misleidende reclame. Een miljard euro lobbygeld spendeerde die industrie onlangs om tegen te houden dat in de supermarkt met kleurtjes zou worden aangegeven welke levensmiddelen gezond en welke ongezond zijn.

Wat te doen? Het vereist enorme zelfbeheersing en wilskracht om beter en gezonder te leven. We kunnen dat niet opbrengen. Steeds weer gaan we door de knieën voor de verleiding van al dat lekkere eten. Om met Paulus te spreken: wat we willen, het goede, doen we niet, maar wat we niet willen, het slechte, dàt doen we.

Overheidsoptreden, veel strenger dan nu is noodzakelijk. In de winkel, op school, in het bedrijf en thuis. Maar mogen we wel dusdanig ingrijpen in het eetpatroon? Want vrijheid is toch ook vrijheid om te kunnen eten wat je wilt?

Niet als eten een verslaving is. Want dan doe je, zoals Paulus zei, wat je niet wilt. Om van je verslaving af te komen is het ingrijpen van de overheid nodig. Soms wordt je vrij door de beperking van je vrijheid. Het is een gevaarlijke gedachte, maar wel waar.