Onlangs werden de 27 genomineerden voor de Amsterdamse Architectuurprijs 2012 bekendgemaakt: een prijs voor architect en opdrachtgever. Maar welke bestaande gebouwen in de stad hebben de architecten zelf eigenlijk het meest geraakt? Wat zien zij erin dat wij niet zien? Hans van Lissum ging met vijf genomineerde architecten op trektocht door Amsterdam, langs plekken die hun visie op de architectuur -op wat voor manier dan ook- voorgoed hebben veranderd. Liesbeth van der Pol, van Dok Architecten, kiest voor het Blauwe Theehuis in het Vondelpark.

Beeldend kunstenaar Rik Smits is nog maar een jaar afgestudeerd aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag, maar heeft nu al zijn eerste solotentoonstelling bij Galerie Ron Mandos in Amsterdam: Above the Clouds. Smits tekent met potlood en maakt uitsluitend tekeningen van dystopische stadsgezichten. En van de zeppelin: “Mijn werk bestaat uit een postmoderne utopie waarin religie en kapitalisme een duel aangaan”. Catherine van Campen spreekt met Rik Smits over zijn tekeningen van denkbeeldige steden.

Nergens veranderen op dit moment steden zo snel als in Azië. De traditionele stadsdorpen met hun eigen gemeenschapsvormen worden vervangen door op Westerse ideeën gebaseerde woontorens. Het Nederlandse architectenbureau MVRDV onderzocht de veranderingen in negen verschillende Aziatische steden, en komt in haar boek The Vertical Village met een plan om de traditionele Aziatische buurtleven te huizen in driedimensionale omgeving. Botte Jellema praat met auteur en architect Winy Maas.

Hans van Lissum bespreekt een cd die verschenen is.

Sopraan en stemkunstenares Claron McFadden en glamourcabaretier Sven Ratzke trekken als revuegezelschap rond met de theatervoorstelling Ich habe den Dreigroschenblues. Het is een ode aan Kurt Weill en Bertold Brecht. Het componisten- en schrijversduo schreef ongeveer een eeuw geleden de Dreigrosschenoper, en haalde daarmee vele theaterwetten overhoop. En passant vonden ze nieuwe genres uit. Botte Jellema bezoekt de try out van de nieuwe voorstelling van Ratzke en McFadden.

Dichter en bloemlezer Daniël Dee debuteert als schrijver met de verhalenbundel Vrouwen en ik eerst. Het boek bevat verhalen over wereldvreemde mannen die niks willen en niet weten hoe mee te draaien in de maatschappij. Er gebeurt ogenschijnlijk niets in de verhalen, slechts onaangepaste wansmaak voert de boventoon. Anton de Goede spreekt met Daniël Dee over diens bundel Vrouwen en ik eerst.