Paulien Cornelisse (Amsterdam, 1976) schrijft en maakt theater. Cornelisse schreef Taal is zeg maar echt mijn ding (2009), over hoe we taal gebruiken en wat we nu eigenlijk echt zeggen. Van dit boek werden binnen een jaar maar liefst 300.000 exemplaren verkocht. Cornelisse heeft een wekelijkse taalrubriek in NRC.next en verder tekent ze eens in de twee weken wilde beesten voor de Achterpagina van NRC Handelsblad. 

Haar eerste solovoorstelling Dagbraken (seizoen 2008-2009 en 2009-2010) werd genomineerd voor de Neerlands Hoop Prijs, een prijs voor de meest veelbelovende theatermaker. Eerder was Paulien Cornelisse deel van cabaretduo Rots (met Irene van der Aart), en van 2001 tot 2004 was ze stand-up comedian bij Comedytrain. In 2007 stond ze in de finale van het Leids Cabaret Festival. In seizoen 2010-2011 gaat ze de theaters in met haar tweede avondvullende voorstelling Hallo Aarde. Paulien Cornelisse studeerde psychologie.
 
De Zomergastenavond van Paulien Cornelisse gaat over hoe je kan genieten van het nare van reality en het mooie van echt, over dappere kinderen en ongemakkelijke volwassenen en over het verschil tussen vrolijke en trieste humor. We zien een nog piepjonge Dawn French en Jennifer Saunders in de anarchistische Britse comedyserie The comic strip presents en fragmenten van stand up comedian Eddie Izzard, zwetende Japanse makaken en uit The Office en De vakantieman.
 
De keuzefilm van Paulien Cornelisse is Happiness van regisseur Todd Solondz uit 1998, een inktzwart multidrama met een voorzichtige knipoog over een kleine twintig personages die worstelen met moordneigingen, seksuele fantasieën, echtscheiding, pedofilie en andere lastige problemen. Een memorabele film, mede door het acteerwerk van oa Dylan Baker als pedofiele therapeut. Philip Seymour Hoffman blinkt uit als een obsessieve masturbant die aan zijn trekken komt met obscene telefoontjes. Happiness ontving in Cannes de International Critics Prize.