"Ik zou zelf een Riesling zijn."

Zomergasten sprak met Hilde Jonckheere (1986), in 2009  verkozen tot beste sommelier van België. Jonckheere won al eerder in 2006 de Grand Concours Laurent Perrier en eindigde in 2007 tweede in de prestigieuze proefwedstrijd Prosper Montagné. Ze is schrijfster van wijnboeken, waaronder Wijn voor de liefde, Liefde voor de wijn, en runt het wijnhotel Tannine & Cuisine in Jabbeke, Vlaanderen.

Guy Verhofstadt laat een fragment zien uit de film Sideways. Miles is overduidelijk aangetrokken tot Maya, maar weet niet de juiste woorden te vinden om dit over te brengen. Daarom steekt hij een gloedvolle monoloog af over de Pinot Noir-druif.

Bent u ook zo lyrisch over de Pinot Noir?

Gisteren was ik toevallig bij een top-Pinot Noir maker in Duitsland, August Kesseler. Volgens hem is de juiste wijnboer een voorwaarde om lyrisch te kunnen zijn over de Pinot Noir. En tegenwoordig is het nog wel eens moeilijk om die te vinden.

Dat zit zo. Ongeveer een tiental jaar geleden was er een grote hype rondom rode wijn. Mensen die zeiden van witte wijn te houden, werden weggezet als barbaren. Iedereen wilde rode wijn drinken, en alle boeren wilden plotseling rode wijn verbouwen. Het maakte die boeren niets uit of de rode wijn karakter had, of niet. Het maakte ze ook niet uit of de wijn van Cabernet, Merlot of Pinot Noir werd gemaakt: zolang de wijn maar krachtig smaakte en donker was van kleur.

De eigenschappen van Pinot Noir staan daar echter dwars tegenover, maar dat werd gemakshalve vergeten. Daarom zijn er heel veel slechte Pinot Noirs. Er werd lukraak Pinot Noir aangeplant, terwijl de druif zeer hoge eisen stelt  om goed te kunnen smaken. Pinot Noir is de dame onder de rode druivenrassen.  Ze heeft een hekel aan droogte, ze heeft een hekel aan te natte grond. Ze wil niet teveel zon, maar ook zeker geen koude. Ze haat schimmel met een dodelijke haat; als dat ook maar in de buurt komt is het fini. Het is bijna onmogelijk om de perfecte omstandigheden te creëren.De juiste gebieden zijn alleen te vinden in Frankrijk, Duitsland en een paar plekjes aan de westkust van de Verenigde Staten.

Een mooie Pinot Noir heeft geen donkere kleur, maar is juist heel licht, haast doorschijnend. De wijn is in de smaak ook minder intens dan van bijvoorbeeld een Cabernet. In de neus heeft de wijn heel fragiele en delicate aroma’s. Dat is heel bijzonder in een rode wijn; dat maakt de Pinot Noir zo mooi.

Tegenwoordig zijn veel wijnboeren zich ervan bewust van dat Pinot Noir een delicate wijn is die moeilijk te verbouwen is. Helaas grijpen veel boeren de uitdaging aan om desondanks als prestigeproject Pinot Noir te maken, en dat mislukt nog wel eens. Er zijn vandaag de dag dus wel heel veel mooie Pinot Noirs, en maar nog veel meer afgrijselijke. En dan moet je bedenken dat de kosten van het verbouwen van deze druif heel hoog liggen, en dat al deze verschrikkelijke wijnen dus godgeklaagd duur zijn. De gemiddelde consument denkt dan dat die prijs garant staat voor een mooie wijn, koopt de fles, en houdt zo een kwalitatief inferieure Pinot Noir in de markt. En toch, als u een mooie heeft gevonden, is de sensatie hemels.

Wat voor een druif zou uzelf zijn?

Riesling! Dat is  een wit druivenras. Riesling is veelzijdig, en kan zowel heel fijn, fris als  elegant zijn. Droog, maar ook heel krachtig, heel rijp, en lichtjes zoet tot edel zoet. Het is ook zeker een vrouwelijke druif; ze heeft de grillen van een vrouw. Riesling heeft, net als Pinot Noir, de kracht om heel licht te zijn en tegelijkertijd heel geconcentreerd te smaken. Als het een mens zou zijn, zou ik zeggen dat Riesling een zeer intelligent persoon is, maar dat wel weet te combineren met een losse omgang. Het is een druif met een bepaalde joie de vivre. Riesling is ook geen pretentieus druivenras. Chardonnay kan wel zo zijn. Chardonnay vindt zichzelf vaak de beste, Riesling is niet zo. Maar wee degene die de Riesling onderschat: ze staat steviger in haar schoenen dan menig rode wijn.